| تبليغات | X |
کسری |
[ چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391 ] [ ] [ کسری ]
این داستان رو دوستم برام تعریف کرده و قسم میخورد که واقعیه: دوستم تعریف میکرد که یک شب موقع برگشتن از ده پدری تو شمال طرف اردبیل، جای این که از جاده اصلی بیاد، یاد باباش افتاده که می گفت؛ جاده قدیمی با صفا تره و از وسط جنگل رد میشه! اینطوری تعریف میکنه: من احمق حرف بابام رو باور کردم و پیچیدم تو خاکی، ٢٠ کیلومتر از جاده دور شده بودم که یهو ماشینم خاموش شد و هر کاری کردم روشن نمیشد. وسط جنگل، داره شب میشه، نم بارون هم گرفت. اومدم بیرون یکمی با موتور ور رفتم دیدم نه میبینم، نه از موتور ماشین سر در میارم! راه افتادم تو دل جنگل، راست جاده خاکی رو گرفتم و مسیرم رو ادامه دادم. دیگه بارون حسابی تند شده بود. با یه صدایی برگشتم، دیدم یه ماشین خیلی آرام و بیصدا بغل دستم وایساد. من هم بیمعطلی پریدم توش. این قدر خیس شده بودم که به فکر این که توی ماشینو نیگا کنم هم نبودم. وقتی روی صندلی عقب جا گرفتم، سرم رو آوردم بالا واسه تشکر، دیدم هیشکی پشت فرمون و صندلی جلو نیست!!! خیلی ترسیدم. داشتم به خودم میاومدم که ماشین یهو همون طور بیصدا راه افتاد. هنوز خودم رو جفت و جور نکرده بودم که تو یه نور رعد و برق دیدم یه پیچ جلومونه! تمام تنم یخ کرده بود. نمیتونستم حتی جیغ بکشم. ماشین هم همین طور داشت میرفت طرف دره. تو لحظههای آخر خودم رو به خدا این قدر نزدیک دیدم که بابا بزرگ خدا بیامرزم اومد جلو چشمم. تو لحظههای آخر، یه دست از بیرون پنجره، اومد تو و فرمون رو چرخوند به سمت جاده. نفهمیدم چه مدت گذشت تا به خودم اومدم. ولی هر دفعه که ماشین به سمت دره یا کوه میرفت، یه دست میاومد و فرمون رو میپیچوند. از دور یه نوری رو دیدم و حتی یک ثانیه هم تردید به خودم راه ندادم. در رو باز کردم و خودم رو انداختم بیرون. این قدر تند میدویدم که هوا کم آورده بودم. دویدم به سمت آبادی که نور ازش میاومد. رفتم توی قهوه خونه و ولو شدم رو زمین، بعد از این که به هوش اومدم جریان رو تعریف کردم. وقتی تموم شد، تا چند ثانیه همه ساکت بودند، یهو در قهوه خونه باز شد و دو نفر خیس اومدن تو، یکیشون داد زد: ممد نیگا! این همون احمقیه که وقتی ما داشتیم ماشینو هل میدادیم سوار ماشین ما شده بود.
[ یکشنبه ششم فروردین 1391 ] [ ] [ کسری ]
س: چه میل دارید؟ آب میوه؟ سودا؟ شکلات؟ مایلو (شیر شکلات)؟ یا قهوه؟” ج: لطفا یک چای” س: “چای سیلان؟ چای گیاهی؟ چای بوش؟ چای بوش و عسل؟ چای سرد یا چای سبز؟” ج: “سیلان لطفا” س: “چه جور میل دارید؟ با شیر یا بدون شیر؟” ج: “با شیر لطفا” س: “شیر؟ پودر شیر یا شیر غلیظ شده؟” ج: “شیر لطفا” س: “شیر بز، شیر شتر یا شیر گاو؟” ج: “لطفا شیر گاو.” س: “شیر گاوهای مناطق قطبی یا شیر گاوهای آفریقایی؟” ج: “فکر کنم چای بدون شیر بخورم.” س: “با شیرین کننده میل دارید یا با شکر یا با عسل؟” ج: با شکر.” س: “شکر چغندر قند یا شکر نیشکر؟” ج: “با شکر نیشکر لطفا” س: “شکر سفید، قهوه ای یا زرد؟” ج: “لطفا چای را فراموش کنید فقط یک لیوان آب به من بدهید” س: “آب معدنی یا آب بدون گاز؟” ج: “آب معدنی” س:” طعم دار یا بدون طعم؟” ج:” ترجیح میدم از تشنگی بمیرم
[ دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390 ] [ ] [ کسری ]
[ یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390 ] [ ] [ کسری ]
[ یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390 ] [ ] [ کسری ]
[ شنبه بیستم اسفند 1390 ] [ ] [ کسری ]
[ یکشنبه چهاردهم اسفند 1390 ] [ ] [ کسری ]
تاریخچه ی کشف باروت باروت یکی از چهار اختراع بزرگ باستانی چین و یکی از خدمات تمدن چین به بشر است. باروت مادهای است که به سرعت میسوزد و از همین رو در سلاحهای گرم به عنوان ماده پیشرانه به کارمیرود. باروت در مدت بیش از یک هزار سال پیش توسط چینی ها اختراع شد. تحقیقات درباره باروت در میان تلاش ها برای تولید قرص های خاصی برای زندگی جاوید امپراتورهای قدیمی چین که به چینی به آن قرص «دان» گفته می شود، آغاز شده است. باروت به دو دسته تقسیم شده است. 1.با قدرت انفجار پایین:دارای مواد انفجاری کم قدرت و مواد درونی
آن به صورت کامل احتراق نمییابند. باروتها
دو گونه هستند: باروت بیدود نوعی باروت است که برخلاف باروت سیاه پس از سوختن دود ایجاد نمیکند. باروت بیدود از نیتروسلولز (پنبه باروتی) و نیتروگلیسیرین ساخته شده است. علت بیدود بودن این باروت کامل انجام شدن فرایند اکسیداسیون در جریان سوختن است، زیرا درجریان تجزیهٔ نیترو گلیسیرین اکسیژن آزاد تولید میشود؛ در حالیکه باروت سیاه مقدار زیادی (تقریباً ۶۰٪) خاکستر (دود) تولید میکند. باروت
بیدود تقریباً در همه فشنگهای امروزی بکار میرود. تولید قرص های زندگی جاوید یا قرص های «دان» به زمان های بسیار قدیم نسبت داده می شود. طبق کتاب «راهبردهای دوران ایالات جنگنده (770-256 ق م.) » یکی از کتاب های مستند مهم تاریخ چین، یکی از دائویست های آن زمان قرص هایی را که گفته می شد می تواند به انسان ها زندگی جاوید ببخشد، به فرماندار ایالت «جین» تقدیم کرد. امپراتور «وو دی» (156- 87 ق.م) یکی از امپراتورهای سلسله «هان» غربی (202 ق م.- 8 م.) نیز می خواست زندگی خود را جاودان کند، او از همه دانشمندان خواست قرص هایی را برای زندگی جاوید تولید کنند. او حتی خود نیز به تلاش برای ساخت چنین قرص هایی برخاسته بود. از آن پس، تلاش برای یافتن روش ساخت قرص های زندگی جاوید متداول شد و آنهایی را که به این کار می پرداختند «دان ساز» می نامیدند. هدف اصلی «دان سازان» تولید قرص هایی برای جاودان کردن زندگی بود و طبیعتا آنها هرگز به این هدف نرسیدند و دانش و فن تولید قرص های دان» بی فایده به نظر می رسید. اما این دانش ارزش دیگری یافت و به نخستین گام های ایجاد علم شیمی تبدیل شد. یکی از روش های مهم تولید قرص های «دان» حرارت دادن مواد بدون ترکیب با آب است. طبق مجموعه کتاب های «بائو پو زی» که کتاب های قدیمی چین درباره روش های تولید قرص های زندگی جاوید است، فرایند تولید این قرص ها با آتش شامل این مراحل بوده است: «دوان» (گرم کردن با دمای بسیار بالا و به مدت زیاد)، «لیان» (گرم کردن مواد خشک)، «جیو» (گرم کردن ناکامل)، «رون» (ذوب)، «چوئو» (تقطیر)، «فی» (پالایش) و «یوئو» (گرم کردن برای تغییر خصوصیات مواد) و همه اینها جزو روش های اصلی آزمایش های شیمی هستند. به این ترتیب بود که شغل ظاهرا بی فایده تولید قرص های زندگی جاوید به خاطر همین جنبه علمی خود به اختراع باروت انجامید. اعتقاد قوی سازندگان قرص های «دان» به دائویسم باعث می شد که از شکست های متوالی در راه تولید این قرص ها خسته نشوند و همواره به دنبال راه های جدیدی برای تولید این قرص ها باشند. در واقع ، پیش از اختراع باروت، آنها موادی شیمیایی مصنوعی دیگری مانند سولفید جیوه را تولید کرده بودند. هر چند «دان سازان» بر دانش شیمی مسلط شدند، اما به دلیل آنکه هدف اصلی آن ها تولید قرص های «دان» بود، باروت در میان فعالیت های آنها به طور ناخواسته اختراع شد. «دان سازان» پیش از استفاده از موادی که برای درست کردن قرص های «دان» ضروری است اما برای بدن ضرر دارد، با روش خاصی آنها را حرارت می دادند تا خاصیت مضر آنها از بین رفته یا کم شود. «سون سی میائو» پزشک و «دان ساز» معروف سلسله «تانگ» (618-907 م.) در یکی از کتاب های خود نوشته است: « 100 گرم سولفید و 100 گرم نیترات پتاسیم را پس از پودر کردن در یک دیگ یا ظرف سفالی بریزید. سپس گودالی را در زمین حفر کنید و دیگ یا قوطی را طوری در آن بگذارید تا لبه آن با زمین همسطح باشد. بعد از این مرحله، سه تکه گیاه لالکی سالم را آتش زده و فورا در ظرف بیندازید تا سولفید و نیترات پتاسیم نیز شعله ور شود. بعد از آنکه شعله ها در داخل ظرف فروکش کرد، کربن را در اضافه کرده و به هم بزنید. وقتی دو سوم کربن سوخت، موادی را که می خواهید ضررش را از بین ببرید، در ظرف بریزید.» هر چند «دان سازان» می دانستند سوزاندن ترکیب سولفید، نیترات پتاسیم و کربن واکنش شیمیایی شدیدی به دنبال خواهد داشت و برای کنترل این واکنش تدابیر لازم را می اندیشیدند، اما اغلب آتش سوزی هایی در محل آزمایش رخ می داد.
با توجه به اینکه باروت نه تنها نمی توانست به انسان ها زندگی جاوید ببخشد بلکه خطر رخداد آتش سوزی را نیز به همراه داشت، «دان سازان» به آن علاقه چندانی پیدا نکردند. تنها پس از آنکه نسخه ترکیبات باروت به دست نظامیان چینی افتاد، تولید آن آغاز شد و باروت به عنوان یکی از چهار اختراع بزرگ چین باستان شهرت پیدا کرد. از آنجا که «دان سازان» به حفظ اسرار خود بسیار پایبند بودند، تاریخ دقیق اختراع باورت هنوز مشخص نیست. سلام چند وقتيه اينجا خيلي عمومي شده. با اين مطلب برخوردم گفتم شما هم فيض ببريد نقل از : شيمي انلاين در این پست قصد دارم نحوه ساختن باروت سیاه یا خرج توپ را به شما آموزش دهم. قبل از توضیح نحوه عملکرد این ماده خطرناک و تاریخچه آن، حتما نکات ایمنی را رعایت کنید! تمام نکات مهم در ادامه ذکر شده است پس حتما آن را رعایت کنید. باروت سیاه در قرن نهم میلادی و توسط شیمیدانان چینی کشف شد. در ابتدا این ماده از خاکستر، گوگرد و چند ماده دیگر درست می شد اما با ادامه صنعت شیمی و پیشرفت آن، دانشمندان موفق به ساخت باروت سیاه های بسیار قوی تری شدند. دلیل اصلی پیشرفت این ماده هم جنگ های پی در پی و لزوم ساخت مواد جدیدی برای مقابله با دشمنان بود. در حال حاضر باروت سیاه را از زغال، پتاسیم نیترات و گوگرد تشکیل می شود. نحوه واکنش این ماده به طور خلاصه، اینطور است که کربن های موجود در زغال، با یک اکسنده واکنش می دهند و انرژی زیاد و گرما آزاد می کنند و گوگرد هم در این میان نقش برقرار کننده توازن را دارد. در واقع واکنش باروت سیاه مانند سوختن چوب است اما پتاسیم نیترات می تواند مقدار زیادی اکسیژن را در یک لحظه برای کربن های زغال فراهم کند و به این صورت است که در عوض سوختن آرام، شاهد یک انفجار خواهیم بود. با انفجار باروت سیاه، گازهای مختلفی از جمله کربن دی اکسید و نیتروژن متصاعد می شوند و مقداری پتاسیم سولفید باقی می ماند که باعث ایجاد دود می شود. (البته ناخالصی های زغال هم باعث دود می شوند.) لازم به ذکر است که تغییر دادن نسبت های مواد، باعث می شود که میزان دود و قدرت انفجار باروت تغییر کند. قبل از شروع کار حتما موارد زیر را رعایت کنید : · برای بهم زدن و پودر کردن مواد از ظرف های پلاستیکی استفاده کنید که با برخورد جرقه ایجاد نکند (از ظرف و قاشق فلزی به هیچ وجه استفاده نشود) · به هنگام درست کردن باروت سیاه، سیگار نکشید و کار را در محیطی انجام دهید که هیچ کس سیگار نمی کشد (ترجیحا در فضای باز) · محیط کار دمای بالایی نداشته باشد و تا حد امکان از دستگاههای گرمایشی و آتش دور باشد · به هنگام کار، ماسک به صورت بزنید، دستکش ایمنی به دست کنید و ترجیحا لباس کار ضخیم بپوشید · به یاد داشته باشید که باروت سیاه پس از درست شدن ماده ای بسیار خطرناک و انفجاری است برای عدم آسیب دیدگی، رعایت نکات بالا الزامی است. مواد لازم برای تهیه باروت سیاه : · پتاسیم نیترات (همان KNO3) · گوگرد با درصد خلوص بالا (اگر درصد خلوص پایین باشد مخلوط عمل نمی کند) · زغال خوب (معمولا زغالی که برای قلیان استفاده می شود بهتر است) · ظرف و یک گوشتکوب (هردو غیر فلزی) نسبت مخلوط کردن مواد به این شکل است : پتاسیم نیترات، ۷۰% ماده – زغال ، ۲۰% ماده – گوگرد، ۱۰% ماده. برای مثال اگر می خواهید ۱۰۰ گرم باروت بسازید، باید ۷۰ گرم پتاسیم نیترات، ۲۰ گرم زغال و ۱۰ گرم گوگرد استفاده کنید. برای شروع کار، زغال را خوب بکوبید تا به شکل یک پودر یکدست دربیاید. سپس با گوگرد هم همین کار را انجام دهید تا دانه های درشتش کاملا خرد شود. حالا این دو را با هم مخلوط کنید و برای ۳ یا ۴ ساعت به هم زدن و کوبیدن ادامه دهید تا مخلوطی یکدست داشته باشید (ساختن باروت سیاه حوصله زیادی می خواهد) بعد از این پتاسیم نیترات را اضافه کنید و مخلوط را تا ۲۴ ساعت هم بزنید! بیاد داشته باشید که هرچه بیشتر مخلوط را آسیاب کنید و هم بزنید، بهتر و سریعتر واکنش می دهد. در آخر اگر کار را درست انجام داده باشید، باید پودری مانند تصویر زیر بدست بیاید. ·
|
|
| [ طراحی : پیچک ] [ Weblog Themes By : pichak ] |
دریافت کدهای جاوا برای وبلاگ
شما